2006/Mar/02






หวะดีจ้ะ

ตอนนี้มินอยุบ้านโต๊ะแหละนะ

มาทำไมน่ะหรอ ก็เจ้ามิ้นมาเรียนพิเสดที่นี่วันนี้

เลยอยากมาเจอเทอ

ตอนนี้เราอยุใกล้กัน อยุในห้องด้วยกัน

แต่เหมือนอยุคนละโลก

เทอไม่ได้สนใจอะไนจัสมินเลย จัสมินขอโทษ

ก้าวแรกที่เดินเข้าบ้านมากะมิ้น

ไม่รุเรยว่าต้องทำยังไง นั่งอยุที่โซฟาข้างนอก

มิ้นไล่ให้ชั้นกล้าเข้าไป

แต่ไม่ๆๆ มินจะต้องทำหน้ายังไง มินจะต้องทำตัวยังไง

จนพี่เมเปิดปะตูออกมาจากห้อง แล้วเรียกเข้าไป

โต๊ะหันมามองหน้า

โต๊ะ - มาทำไม

มิน - ก็อยากมาอ่ะ มาเอาใบสมัครให้น้อง

(( พยายามทำเหมือนไม่รุสึกอะไรมากที่สุด ))

แล้วเราก็นั่งลงบนเตียง

โต๊ะยังคงเล่มเกมต่อไป หลังจากพยางสุดท้ายที่ได้พูดออกไป

ก็เหมือนจัสมินไม่มีตัวตนอยุในห้องเลยสักนิด

หยิบหนังสือมาอ่าน ของแจ่มใสที่พี่เมเอามาให้โต๊ะ

จะทำอย่างดี จะพูดอะไรต่อไปดี

หนังสือพวกนี้มินเคยอ่านมากที่สุดก็จบเล่มนึง

มินเอามันมาอ่านพลางๆ

ทั้งที่ใจยังมัวคิดแต่เรื่องโต๊ะ

จัสมินขอโทษ จัสมินขอโทษ

ปะโยคที่มินพูดซ้ำวกไปเวียนมาในหัว

มินอ่านไม่รุเรื่อง อ่านไม่รุเรื่อง

ทำท่าเปนไปอย่างงั้น ทำยังไงดี

จัสมินจาพูดอย่างไรให้โต๊ะรู้ ให้โต๊ะเข้าใจ

มือ ใจ ที่สั่น

เท้าที่เย็นและเริ่มชา เหงื่อออกมือ

จั ส มิ น ค ว ร ทำ อ ย่ า ง ไ ร ดี

ครึ่งชั่วโมงที่ก้มหน้าก้มตาอยุกับหนังสือ

มินหันไปมองโต๊ะ มองอยุได้สักพัก

น้ำตาที่รินไหล ปะโยคที่ค้างคาในใจมากมาย

แต่ทำไมเราไม่ยอมพูดออกไป จัสมินบ้า

หยิบผ้าเช็ดหน้ามาเช็ดน้ำตาที่เปื้อนแก้ม

ก่อนที่โต๊ะจาหันมาแล้วพูดว่า มองอะไร อ่านไปสิ

เฮ้อ !!!!!!!!!!!

โต๊ะ จัสมินขอโทษ

จัสมินขอโทษ จัสมินขอโทษ จัสมินขอโทษ


เปิดหนังสือไปเรื่อยๆ มาหยุดที่หน้า 207

ต้องน้ำตาไหลอิกครั้งที่เจอกับปะโยคนึงปะมานว่า

" การที่ชั้นทิ้ง"..." มันเจ็บยิ่งกว่าตอนที่มินอูทิ้งชั้นซะอีก"

เจบปวดที่นึกขึ้นมาเองว่า

"การที่จัสมินทิ้งโต๊ะ มันเจ็บปวดซะยิ่งกว่าตอนที่บอสทิ้งชั้นไป"


ใครคนนั้นที่เรามั่นใจว่ารุสึกต่อกันแค่เพื่อน

เราไม่มีอะไรคลางแคลงใจกันแล้ว

แต่ทำไม ทำไมจัสมินถึงต้องบอกกับโต๊ะไปอย่างนั้นด้วย

ทำไมจัสมินไม่พูดสิ่งที่จัสมินอยากพูดออกไป

" สุดท้ายจัสมินก็รักโต๊ะ "

ความพยายามของโต๊ะไม่ได้ล้มเหลว ความพยายามของจัสมินต่งหาก

ความพยายามที่จะพูดออกไป

แต่แล้วใยคำพูดที่พูดออกไปถึงเปนเช่นนั้นได้

เจ็บ เจ็บเหลือเกิน

ตอนที่แม่โต๊ะเดินเข้ามาในห้อง

มินอ่านหนังสืออยุ

แม่โต๊ะหันมามองแล้วยิ้มให้มิน

ช่างเปนรอยยิ้มและแววตาที่อบอุ่นเหลือเกิน

จัสมินจะทำยังไง จัวมินควรทำยังไง

โต๊ะ ได้โปรดเข้าใจที่

ว่าสุดท้ายใจดวงนี้ ก็ตกไปที่โต๊ะแล้ว

" เปนอะไรลูก "

ปะโยคที่มันถาโถมความเจ็บเข้ามา

มินอยากเล่า อยากพูดความจริงทุกอย่าง

แต่มินจะทำลงไปได้อย่างไรกัน


โต๊ะ จัสมินขอโทษ

หวังแค่สักวันโต๊ะจะได้รับรู้มัน

โ ต๊ ะ จั ส มิ น ข อ โ ท ษ


จัสมินขอโทษ










2006/Mar/02

หวะดีค่ะ





จัสมินไม่รุจาทำอย่างไรดีตอนนี้

ทุกอย่างที่มีที่รู้สึกช่างสับสน

ความรุสึกที่จัสมินมีช่างวกวน

เจ็บซ้ำๆจนเกินทน เพราะตัวเราเอง


โต๊ะ จัสมินขอโทษ

จัสมินขอโทษ

ไม่รุต้องพูดปะโยคนี้อืกกี่ร้อยกี่พันครั้ง

โต๊ะถึงจะกลับมาเข้าใจและรับรู้ว่า

ค น ๆ นี้ รั ก เ ท อ เ ข้ า จ น ไ ด้

ตะเองจะรับรู้และเข้าใจจัสมินบ้างไหม

อยากพูดคุย อยากโทไป อยากไปหา

แต่ไม่รุจาเริ่มยังไง และตะเองจะเชื่อจัสมินบ้างไหม

เมื่อคืนที่รอ รอ และรอ จนตี 3

แต่โต๊ะก็ไม่ตอบมินมาสักคำ

โกดกันแล้ว เกลียดกันแล้วอย่างงั้นหรอ

ไม่ คนแสนดีของชั้น

อย่าพึ่งทิ้งมินไป อย่าพึ่งจากมินไป


มิ น ข อ โ ท ษ



* จัสมินขอโทษที่ต้องอัพซ้ำๆอยุอย่างนี้



จะให้ทำอย่างไรดีในเมื่อวันนี้

พึ่ ง รู้ ว่ า รั ก เ ท อ


โ ต๊ ะ จั ส มิ น ข อ โ ท ษ








2006/Mar/01

เฮ้อ............

มันยังลืมไม่ได้ มันไม่คิดไม่ได้

จัสมินทำอะไรลงไปนะ

เราทำกะคนที่รักเราได้ถึงขนาดนี้เรยหรอ

กอดโดเรมอนที่โต๊ธเปนเจ้าของทั้งน้ามตา

มินเปนเรื่องแรกที่มินคิดถึงที่อยุคนเดียว

และมันก็เปนเรื่องสุดท้ายเช่นกัน

ทั้งๆที่เปนคนลงมือทำเอง แล้วทำไม

ทำไมยังต้องมานั่งร้องไห้อยุทั้งวี่ทั้งวันอย่างงี้ด้วย

ไม่ๆๆๆ จัสมินไม่เข้าใจตัวเอง จัสมินคิดยังไงกันแน่ะ

อ่านเมวจากโต๊ะกี่ครั้งจัสมินก็ยังต้องร้องไห้


ไม่ๆ ไม่นะ ทำไมเปนอย่างนี้

T^T












ตอนนี้โต๊ะคงอยุบางแสนแล้ว

หวังว่าโต๊ะจาสนุกดีนะ

มินอยากไปด้วยที่สุดเลย

T^T

~เมื่อคืนคุยกะพี่เมย์ ไม่มีใครรู้เรื่องเลยสักคน

โต๊ะไม่ได้บอกพี่เม ไม่ได้บอกพี่ตู้ ไม่ได้บอกแม่

โต๊ะ จัสมินขอโทษ จัสมินขอโทษ

จั ส มิ น ข อ โ ท ษ


" ขอบคุน ๆ จิงง ๆ นะ

สำหรับช่วงเวลาดี ๆ ที่เราเคยทำร่วมกัน "


ที่โต๊ะส่งมา จัสมินขอโทษ



มืออยากจะกดโทไป แต่ใจมันยังไม่กล้า

โต๊ะจาคิดอะไรไม๊ถ้ามินจะโทรไป จัสมินขอโทษ


โต๊ะ จัสมินคิดยังไงจัสมินคิดยังไงกะโต๊ะกันนแน่

จัสมินไม่เข้าใจตัวเอง

ทำไมมันรุสึกเจ็บได้ขนาดนี้


เฮ้อ !!!

Happy Biirthday เจ้าตัวเล็ก

แม้วันนี้ และเมื่อวานจาไม่ใช่วันเกิดของหล่อน

ก็เกิด 29 กุมพานี่เนาะ เอิ๊กๆๆ

มีความสุขมากกๆ โตไวๆ (( ขี้เกียดเลี้ยงแระ ))

แต่ยังไงวันนี้ก็ได้กินเค้กปอนใหย่ โฮ๊ะๆๆ อ้วน !!



ยังนึกถึงโต๊ะเสมอ

จาทำไรอยุนะ คนแสนดี

บ๊ายบาย